1- گروه مهندسی مکانیک، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 2- گروه مهندسی مکانیک، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، masoud_zareh@iau.ac.ir 3- گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران 4- گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
چکیده: (18 مشاهده)
افزایش عملکرد انتقال حرارت در جوشش استخری نقش مهمی در بهبود کارایی و ایمنی سیستمها با شار حرارتی بالا دارد. در سالهای اخیر، نانوسیالات و سطوح مهندسیشده بهعنوان دو روش مؤثر برای ارتقای انتقال حرارت جوشش موردتوجه قرار گرفتهاند. بااینحال، اثر استفاده از ساختار متخلخل بر روی سطوحی که در اثر رسوب نانوذرات طی چرخههای متوالی جوشش -سردشدن به حالت پایدار رسیدهاند، تاکنون گزارش نشده است. در این پژوهش، اعتبارسنجی دستگاه آزمایش با استفاده از رابطه روزنو و همچنین مقایسه شار حرارتی بحرانی با روابط زوبر و حرامورا انجام شد که برای شار حرارتی بحرانی بهترتیب اختلافی در حدود 13/0% و 27/0% محاسبه شد. سپس سطح جوشش توسط نانوسیال SiO₂ با دو اندازه نانوذره ۳۰-۲۰ و ۷۰-۶۰ نانومتر طی چرخههای طولانیمدت جوشش - سردشدن پایدارسازی شد و اثر نصب ساختار متخلخل لانهزنبوری بر روی این سطح بررسی گردید. نتایج نشان داد که اتصال ساختار متخلخل به سطح پایدارشده، شار حرارتی بحرانی را بهترتیب حدود ۳۴% و ۳۸% نسبت به سطح پایدار بدون ساختار متخلخل افزایش میدهد. همچنین ضریب انتقال حرارت جوشش حدود ۲۰% بهبود یافت. این بهبود به افزایش تعداد سایتهای هستهزایی فعال، تقویت تغذیه موئینگی مایع و تسهیل خروج بخار در ساختار متخلخل نسبت داده میشود.
Ghorbani M, Zareh M, Aghanajafi C, Shafii M B. Experimental Investigation of the Combined Effects of Stable Boiling Surfaces and Porous Structures on Pool Boiling Heat Transfer of Nanofluids. تبدیل انرژی 2026; 12 (4) :67-86 URL: http://jeed.dezful.iau.ir/article-1-573-fa.html
قربانی محمد، زارع مسعود، آقانجفی سیروس، شفیعی محمد بهشاد. بررسی تجربی اثر ترکیب استفاده از سطوح جوشش پایدار و ساختار متخلخل بر مشخصههای انتقال حرارت جوشش استخری نانوسیالات. مهندسی مکانیک تبدیل انرژی. 1404; 12 (4) :67-86
.jpg)
