1- گروه مکانیک، واحد میبد، دانشگاه آزاد اسلامی، میبد، ایران ، mos1109@iau.ac.ir 2- گروه مکانیک، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
چکیده: (2 مشاهده)
سیالاتی از قبیل آب و اتیلن گلیکول یا پروپیلن گلیکول به عنوان سیال عامل انتقال حرارت نقش مهمی در بسیاری از کاربردهای صنعتی ایفا می کنند. مشکل عمده این نوع سیالات، رسانش حرارتی کم آنها می باشد که منجر به پایین ماندن نرخ انتقال حرارت آنها می گردد. یکی از روشهای جدید برای افزایش رسانش حرارتی این قبیل سیالات، افزودن ذرات فلزی در سایز نانو به سیال است. استفاده از نانوذرات فلزی به همراه هدایت حرارتی بالا، هدایت حرارتی موثر این دسته از سیالات را به طور قابل ملاحظه ای افزایش می دهد. در سال های اخیر نانوسیالات توجه زیادی را در زمینه خنک سازی در کاربردهای صنعتی گوناگون به خود جلب کرده است. دو نوع نانوسیال متفاوت آب-آلومینا و آب-اکسید مس، مورد تحقیق واقع شده اند. اندازه نانوذرات ٣٣ نانومتر و بررسی ها در دمای محیط انجام می گیرد. در اینجا هدف بررسی چهار موقعیت می باشد. موقعیت اول قسمت فوقانی محفظه در دمای ثابت و منبع گرمازا در وسط محفظه قرار داشته است. موقعیت دوم قسمت دیواره راست محفظه در دمای ثابت و منبع گرمازا در وسط محفظه قرار داشته است. موقعیت سوم قسمت دیواره پایین محفظه در دمای ثابت و منبع گرمازا در وسط محفظه قرار داشته است. موقعیت چهارم قسمت دیواره چپ محفظه در دمای ثابت و منبع گرمازا در وسط محفظه قرار داشته است. طول و عرض چشمه حرارتی برابر 0/2 طول و عرض محفظه می باشد. پارامترهای مورد بررسی توان تولیدی یا شار حرارتی (عدد رایلی (105≥Ra≥103)) و غلظت نانوسیال (0.05≥Φ≥0) می باشد. نتایج این تحقیق نشان می دهد، افزایش کسر حجمی نانوذرات سبب افزایش ناسلت جریان شده است.
Mosalman Yazdi M, Khademzadeh M. Numerical solution of the effect of laying heat and Frosty sources on the heat transfer inside the nanofluid enclosure. , تبدیل انرژی. 2026; 13 (3) :31-48 URL: http://jeed.dezful.iau.ir/article-1-578-fa.html
مسلمان یزدی محمدرضا، خادم زاده منصور. حل عددی تأثیر چیدمان منابع گرمازا و سرمازا بر انتقال حرارت درون محفظه حاوی نانوسیال. , مهندسی مکانیک تبدیل انرژی. 1405; 13 (3) :31-48
.jpg)
